Okonie z lodu

Metody, sprzęt i metody.

admin — Fri, 02 Jan 2009 20:17:55 +0000

Obserwując wędkarzy łowiących pod lodem można dojść do błędnego przekonania, że wędziska do połowów podlodowych nie muszę być wyszukane, a jedna wędka służyć może każdej technik podlodowego łowienia. Skoczyły się jednak i tu czasy bylejakości. Zgodnie z regulaminem wędka nie może mieć mniej niż 30 centymetrów długości. Optymalna jej długość do połowów na mormyszkę to 40 - 50 centymetrów, dla wędki spławikowej 50 - 60 centymetrów, a dłuższa może być tylko do łowienia na błystki podlodowe. Najlepsze wędziska wyrabiane są z włókna węglowego. Przelotki powinny być tak ułożone, aby żyłka wychodząca z kołowrotka aż do ostatniej przelotki układała się w lini prostej. Zapewni to najmniejszy opór, a jeszcze lepiej, jeśli przelotki będą wykonane z węglika krzemu. Wystrzegać należy się jednak metalowych przelotek, na których zamarza woda, co w kosekwencji bardzo niszczy żyłkę podczas wędkowania. Pewne wymagania stawiane są także kołowrotkom do łowienia pod lodem, na ogół stosowane są niewielkie ale bardzo precyzyjne.

Pod koniec zimy

admin — Mon, 11 Aug 2008 20:16:59 +0000

Pod koniec zimy, w marcu okonie najczęściej przebywają na nieco płytszej wodzie 6 - 7 metrów, a nawet 3 - 4 metrów lub jeszcze płytszej. Są wędkarze, którzy uważają, że na górkach, przy stokach łowi się średniej wielkości ryby, natomiast te największe okonie przebywają na największych głębiach i właśnie z takich dołków można je zimą wyłowić. Dotyczy to okresu całej zimy. Bardzo istotna jest znajomość zbiornika i jeszcze raz się powtórze, jego planu batymetrycznego. Na ogół sprawdza się reguła że najwięcej okoni, ale tych nie rekordowych, łowi się na pierwszym lodzie. Jednak najwięcej okazów pada łupem wędkarzy pod koniec zimowego sezonu okoniowego, w lutym i marcu. Pod koniec zimy bywa, że intensywność żerowania okoni wydaje się być taka sama jak na pierwszym lodzie. O tej porze roku okonie zaczynają się grupować w miejsach przyszłego tarła. Dlatego na niektórych łowiskach dobre są miejsca o głębokości nie przejkraczającej 1,5 - 2 metry, różne są poglądy na ten temat wpływu pogody na zimowe brania okoni.

Sposoby

admin — Sat, 12 Jul 2008 20:16:40 +0000

Różne są sposoby znajdowania najlepszych łowisk. Miejsca te z reguły są łowne w każdym sezonie, dlatego wędkarze znający takie stanowiska od razu skierowują się we właściwe, sprawdzone w latach ubiegłych. Jeśli nie znamy zbiornika, należy poszukać miejsc wyrąbując kolejne przeręble w celu znalezienia okolic przebywania i tras wędrówek okoni. Poszukiwać należy do skutku , a więc do znalezienia miejsc brań. Czynności te wykonywać należy biorąc pod uwagę charakter łowiska i plan batymetryczny, a nie metodą na chybił trafił. W środku zimy okonie przemieszczają się na znacznie głębszą wodę. W wielkich i głębokich jeziorach spotkamy je na znacznych głębokościach, wynoszocących od 10 do 12 metrów. Nie należy jednak omijać twardych wypłyceń, nawet takich do półtora metra głębokości. Jeśli są one pokryte małżami, niech to będzie dla wędkującego informacja, że takie miejsca będą stanowiskami okoni przez całą zimę. Będzietu można spotkać pojedyncze, bardzo duże samotniki więc warto w takie miejsca się udwawać.

Jak znajdować zimowe łowiska okoni?

admin — Mon, 02 Jun 2008 20:16:01 +0000

Zlokalizowanie zimowych okoni - to znacznie więcej niż połowa sukcesu. W mniejszych i płytszych akwenach łowienie na pierwszym lodzie rozpoczynamy w miejscach pobytu okoni przed nadejściem zimy - a więc w okolicach powalonych drzew lub przy stromo schodzącym dnie sąsiadującym z pasami trzcinowisk. Właśnie niezbyt głębokie płycizny przytrzcinowe mogą okazać się dobrymi miejscami na okonie łowione spod pierwszego lodu. Także najpłytsze miejsca, gdzie schronił się narybek, nawet nieliczne czciny, skupiska gałęzi i patyków mogą okazać się doskonałe. Okoń nie przebywa tu jednak długo, ale brania w tym okresie są zdecydowane i agresywne. Mając na uwadze częste kaprysy aury, możemy w jednym sezonie mieć do czynienia z dwoma lub trzema “pierwszymi lodami”, ponieważ po stopieniu się lodu i po ponownym zamarznięciu akwenu cała zabawa zaczyna się jakby od nowa o czym warto pamiętać i obserwować bacznie aure pogodową, by módz zaobserwować kolejne zamarznięcie zbiornika.

Grubość lodu

admin — Fri, 23 May 2008 20:15:33 +0000

Pamiętajmy że grubość lodu nigdzie nie jest równa, inna będzie w zatokach, a inna na otwartej przestrzeni. Wchodzenie na lód o grubości 5 - 6 centymetrów lub na jeszcze cieńszy to dowód braku zachowania podstawowych zasad bezpieczeństwa. Wytrzymałość lodu podczas odwilży jest znacznie mniejsza niż lodu o tej samej grubości podczas kilku stopniowego mrozu. Pamiętajmy także o tym że maksymalną średnicą wywiercanych otworów jest dwadziścia centymetrów. Taki przerębel wystarczy do wyholowania największej ryby, ale jednocześnie nie stworzy zagrożenie dla innych osób po opouszczeniu przez nas stanowiska. Łowy podlodowe najlepiej rozpoczynać na mniejszych zbiornikach, które wcześniej pokrywają się warstwą lodu. Dopiero z pewnym opóźnieniem można przenieść się na większe jeziora i na zbiorniki zaporowe. Od wyboru miejsc wędkowania w głównej mierze zależy to czy będziemy łowić mały ryby, czy też spotkamy się z największymi pręgowanymi drapieżnikami występującymi w zbiorniku, ten wybór zależy od nas samych.

Przestroga

admin — Wed, 16 Apr 2008 20:15:07 +0000

Odnosi się to do wody stojącej, ponieważ inaczej wygląda sytuacja na zamarzniętej rzece albo na rozlewiskach z płynącą taflą lodu wodą. Wtedy można z jednego miejsca wyłowić znacznie większą ilość dorodnych okoni, choć liczyć się należy z przerwami pomiędzy braniami. Przestrzec muszę jednak przed zbyt frasobliwym zachowaniem się na lodzie i niedocenianiem lub lekceważeniem niebezpieczeństwa. Cóż z tego, że okonie doskonale biorą na pierwszym lodzie jak również podczas marcowych roztopów, jeśli cena jaką można zapłacić za kilka ryb, jest innego wymiaru. Nie należy uznawać za bohatera wędkarza, który publicznie chwali się tym, że łowił z trzeszczącego lodu w oczach niknącego, ogrzewanego promieniami marcowego czy kwietniowego słońca lodu. Niepisaną granicą bezpieczeństwa jest grubość lodu około dziesięciu centrymetrów, połączona z rozsądkiem wędkującego. Przy takiej grubości lodu należy jednak zachować ostrożność i nie przebywać w grupach, ponieważ ciężar na dany fragment lodu jest większy i lód może nie wytrzymać.

Okonie z lodu

admin — Fri, 07 Mar 2008 20:14:38 +0000

Zima jest bardzo dobrym okresem połowu okoni. Kolegów, którzy dotądt nie wędkowali pod lodem, pragnę zachęcić do tego rodzaju wędkarstwa. Tylko niewielu z nas w okresie zimowym łowi na wodach, które nie zamarzły - czy to na muszkę, lipienie, czy poczynając od początku roku trocie wędrowne na spining. Dlatego połowy pod lodem są wspaniałą formą relaksu połączonego z możliwością złowienia niemałych okoni. Choć okonie z reguły występują stadnie to jednak największe liczebnie stada grupują się właśnie zimą. Zachowują jednak większe odległości od siebie, co powoduje, że stado rozprzestrzenione jest na większej powierzchni. I choć prz y niższych temperaturach maleje zapotrzebowanie okoni na pokarm, to właśnie o tej porze roku dla wielu wędkarzy są najłatwiejsze do zlokalizowania. Jeśli jednak mamy na myśli okonie duże, takie trzydziesto lub trzydziestopieciocentymetrowe, to przy jednym przeręblu nie napotkamy ich więcej jak dwie lub trzy sztuki ponieważ są przegrupowane jak już wspominałem.